BAHMAN FARMANARA بهمن فرمان آرا

مصاحبه ; روزنامه آفتاب تریلر

20 مهر 84

«بوی کافور، عطریاس» فیلم محبوب شیکاگو

جین سیسکل، جایزه بهترین نگاه تماشاگران را به «بوی کافور، عطریاس» اهدا کرد.

فیلم شیکاگو که نام خود را به یاد شهیر و فقید امریکایی به بنیاد جین سیسکل تغییر داده و برگزارکننده جشنواره سالانه فیلم‌های ایرانی در آمریکا بوده است، در نظرخواهی از تماشاگران برنامه‌ها، «بوی کافور، عطریاس» را حائز اکثریت آرا تشخیص داده و جایزه بهترین فیلم از نگاه تماشاگران را به این اثر بهمن فرمان‌آزا اعطا کرده است.

«بوی کافور، عطریاس» که در هجدهمین جشنواره فیلم فجر خوش درخشیده بود، در جشنواره‌ها و رویدادهای سینمایی امریکای‌شمالی با استقبالی شایان ‌توجه روبه‌رو شده و منتقدان را به بیان دیدگاه‌هایی قابل‌توجه ترغیب کرده است. برای مثال جشنواره فیلم نیویورک در کاتالوگی درباره این فیلم می‌نویسد: «بهمن، فیلمساز ایرانی، 20 سال است که از اداره سانسور بعد از انقلاب اجازه کار نگرفته است. او که تا حدی مأیوس است، پیشنهاد تلویزیون ژاپن برای ساخت مستندی درباره مناسک تشییع جنازه را می‌پذیرد که به تدریج به فیلمی درباره تشییع جنازه خود و همچنین هراس از مرگی قریب‌الوقوع مبدل می‌شود، «بوی کافور» در مقام قصه‌ای با بار سیاسی که دیدگاه متفاوت لذت‌بخشی نسبت به موقعیت فعلی ایران را عرضه می‌کند، بازگشت بهمن فرمان‌‌آرا (پس از غیبتی بیست‌وپنج ساله) به وادی کارگردانی باز می‌گردد. فرمان‌آرا یکی از چهره‌های کلیدی سینمای ایران قبل از 1979 است که (شاید به نحوی خالی از تعجب) در نقش شخصیت اصلی نیز بازی برازنده‌ای ارائه می‌دهد. «بوی کافور» که تقریباً تمام جوایز اصلی جشنواره فیلم فجر 2000 در تهران را از آن خود کرده است اثری جذاب و تکان‌دهنده است که تلخکامی و خشم بی‌پرده‌اش درایتی که نیاز به حرکت به فراسوی گذشته‌ها را درک می‌کند، تعدیل می‌شود.

در بحث مشارکت کنید